İsim kimliktir
Kendi markamı tasarlarken logo çizmemeye karar verdim. Geriye yalnızca isim kaldı; yetti de.
Kişisel marka deyince ilk refleks bir sembol aramak: baş harfler, bir monogram, köşeye iliştirilecek küçük bir işaret. Ben de oradan başladım ve her denemede aynı şeyi gördüm: sembol, isimden daha az şey söylüyordu.
Sonunda kuralı tersine çevirdim. Monogram yok, ikon yok. İsim, harf harf çizilecek ve kimliğin tamamı o harflerin içinden çıkacak.
İki kare ve bir bar
Ö'nün noktaları iki kare. A'nın çizgisi, aynı iki karenin birleşmiş hali ve harfin bacaklarına değmiyor; boşlukta duruyor. Bu küçük karar bütün sistemin grameri oldu: nokta 'şimdi', iki nokta 'bölüm', bar 'tamamlandı'.
İyi bir sistem icat edilmez; zaten orada olan şeyin ölçüsü alınır.
İkon setindeki çizgi kalınlığı harfin gövdesinden, köşe yarıçapı t'nin kancasından, kesim açısı A'nın bacağından geliyor. Bu sitede gördüğün her çizgi o ölçülerin devamı.
Neden önemli
Çünkü tutarlılık bir estetik tercih değil, bir güven meselesi. Bir işin her yüzeyi aynı elden çıkmış gibi görünüyorsa, arkasındaki düşüncenin de bütün olduğuna inanırsın.